„Przyjaźń to wielkie słowo, przyjaciel długo pamięta”… . Nie każdy zasługuje na przyjaźń. Uczucie to wymaga współpracy. Trzeba dobrze się z kimś rozumieć. Trzeba się lubić. Należy pomagać sobie nawzajem. Takie zachowanie można określić jako przyjaźń. Na początku oczywiście warto kogoś dobrze poznać. Trzeba spędzać wspólnie Długie chwile. Trzeba się poznać nawzajem. Przyjaciel nie może nas zawieść. Zawsze winien służyć swą radą i pomocą. Warto mieć kogoś takiego na boku. Możemy mu się zwierzyć z największych tajemnic. Przyjaciel doradzi, pocieszy, przytuli. To jest w nim najpiękniejsze. Czasami do przyjaźni długo się dorasta. Często zdarza się, że nasz przyjaciel nagle okazał się pseudo przyjacielem. Niestety takie zdarzenia też mają miejsce. Przyjaciele powinni się rozumieć. Jeden drugiemu musi oczywiście ufać. Oczywiście zdarzają się drobne sprzeczki. Każdy ma prawo do własnego zdania. Przyjaciel przyjacielowi musi umieć wybaczać. Oczywiście do pewnych granic.
Jakimi uczyciami darzymy innych?
Każdemu towarzyszą w życiu uczucia. Raz są to miłe chwile. Czasami zdarzają się chwile zwątpienia, smutku i przygnębienia. Trudno jest non stop iść przez życie z uśmiechem na twarzy. Życie dostarcza wielu wrażeń. Każdy człowiek chciałby mieć tylko powody do dumy. Jest jednak inaczej. Troski dosięgają wszystkich. Nie ma osoby, która nie miałaby zmartwień. Człowiek uczy się całe życie. Musiał nauczyć się postępować w chwilach radosnych. Wówczas oczywiście śmiech gości na twarzy. Zmartwienia i kłopoty to częste uczucia. Można je wyrazić miną, słowem czy gestem. Nie mamy ochoty na uśmiech a wszystko wokół zdaje się być bardzo monotonne, nudne i przytłaczające. Niestety tak bywa. Jednak warto być optymistą. Trzeba iść przez życie z podniesioną głową. Należy je brać, takim jakie jest. Życie stanowi tęczę uczuć. Jednego dnia śmiejemy się do łez, a drugiego nic nam się nie chce, mamy wszystkiego dość, jesteśmy smutni i pogrążeni.
Złość? odepchnij ją..
Istnieją chwile, których człowiek ma serdecznie dość. Może to być kłótnia, ostra wymiana zdań, sprzeczka. Jesteśmy wówczas źli. Denerwuje nas wszystko wokoło. Nie mamy ochoty na uśmiech. Stajemy się zamknięci w sobie. Mina niejako może zdradzać naszą apatię i rozgoryczenie. Byle głupstwo czasami może wyprowadzić z równowagi. Stajemy się nader pobudliwi. Nerwowo reagujemy. Czasami krzyczymy. Dość często w takich momentach płaczemy. Jesteśmy smutni. Nic nie jest w stanie nas pocieszyć. I pomyśleć,że taka rzecz, która po fakcie często okazuje się błahostką, uczyniła takie spustoszenie w naszym organizmie. Ludzie reagują różnie na chwile słabości. Warto jednak szybko ochłonąć. Nie jest to wcale proste, ale trzeba się postarać. Długo może „boleć”… , to co się zdarzyło. Na co dzień często można być złym. Nie wolno całymi dniami się smucić i złościć.
Od sympatii do miłości
Zdarza się, że w życiu kogoś bardzo polubimy. Możemy całymi dniami siedzieć obok tej osoby. Przede wszystkim potrafimy z nią rozmawiać. Rozumiemy się pod każdym względem. Lubimy swoje towarzystwo. I co najważniejsze nigdy się ze sobą nie nudzimy. To jest to. Tak powinno być na co dzień. Taka wzajemne zrozumienie symbolizuje sympatię. Jest to osoba, którą chcielibyśmy non stop nosić na rękach. Z czasem takie uwielbienie może przerodzić się w miłość. Któż potrafi bez niej żyć. Każdy potrzebuje miłości. Gesty przytulania, pocałunki, wzajemna akceptacja i przede wszystkim dialog przyświecają tym uczuciom. Trzeba mieć kogoś, komu możemy zaufać, kogoś, kto nam doradzi, kto nas zrozumie, pochwali. Trudno byłoby funkcjonować żyjąc samą pracą i obowiązkami. Odrobina relaksu i uczuć należy się każdemu. To jest bardzo ważne. Nie ma nic lepszego niż miłość. To uczucie może rozkwitać wraz z upływem czasu. Trzeba je jednak bardzo starannie pielęgnować, by nie prysło z dnia na dzień.